Η ορθοδοντική είναι η ειδικότητα της Οδοντιατρικής που ασχολείται με τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία των ανωμαλιών που παρουσιάζονται στην οδοντοστοιχία, με στόχο πάντα τόσο την καλή λειτουργία του στοματογναθικού συστήματος όσο και την αποκατάσταση της αισθητικής που προκύπτει είτε από προβλήματα σύγκλεισης των δοντιών είτε από σκελετικά προβλήματα στις δύο γνάθους είτε από συνδυασμό αυτών. Ορθοδοντικός είναι ο οδοντίατρος που ασκεί αποκλειστικά την ορθοδοντική, στην οποία ειδικεύθηκε σε αναγνωρισμένο πρόγραμμα για 3 τουλάχιστον χρόνια.Ανάλογα με το εξατομικευμένο σχέδιο θεραπείας η προσθετική εμφυτευματική αποκατάσταση μπορεί να είναι μια μονή στεφάνη (θήκη) (για ένα ελλείπον δόντι), μία γέφυρα στηριζόμενη σε περισσότερα εμφυτεύματα για την αντικατάσταση περισσότερων ελλείποντων δοντιών, ή διατοξικές αποκαταστάσεις για την αντικατάσταση ολικά νωδών γνάθων (δηλαδή γνάθοι στις οποίες όλα τα δόντια έχουν αφαιρεθεί).
Στις περιπτώσεις αντικατάστασης πολλαπλών ελλείποντων δοντιών, ο αριθμός των αναγκαίων εμφυτευμάτων για να στηριχθεί η προσθετική αποκατάσταση είναι μικρότερος από αριθμό των δοντιών που απουσιάζουν. Η τοποθέτησή τους γίνεται σε στρατηγικά σημεία ώστε να εξυπηρετείται η στήριξη της αποκατάστασης με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Τα εμφυτεύματα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς που έχουν ήδη υπάρχουσες κινητές οδοντοστοιχίες, με σκοπό την αύξηση της συγκράτησης και σταθερότητας τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις τη μείωση του όγκου των προσθετικών υλικών που συχνά είναι δύσκολα ανεκτά.
Η πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό καλό είναι να γίνεται στην ηλικία των 7 ετών. Μετά από την κλινική εξέταση ο ορθοδοντικός θα είναι σε θέση να κρίνει εάν υπάρχει ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία. Σε περίπτωση που αυτή είναι αναγκαία θα αξιολογήσει εάν αυτή θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως ή να αναβληθεί για αργότερα.
Στις περιπτώσεις αντικατάστασης πολλαπλών ελλείποντων δοντιών, ο αριθμός των αναγκαίων εμφυτευμάτων για να στηριχθεί η προσθετική αποκατάσταση είναι μικρότερος από αριθμό των δοντιών που απουσιάζουν. Η τοποθέτησή τους γίνεται σε στρατηγικά σημεία ώστε να εξυπηρετείται η στήριξη της αποκατάστασης με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Τα εμφυτεύματα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς που έχουν ήδη υπάρχουσες κινητές οδοντοστοιχίες, με σκοπό την αύξηση της συγκράτησης και σταθερότητας τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις τη μείωση του όγκου των προσθετικών υλικών που συχνά είναι δύσκολα ανεκτά.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ορθοδοντική μπορεί να αφορούν αποκλειστικά τα δόντια “οδοντικά προβλήματα” όπως είναι συνωστισμοί δοντιών, έκτοπη ανατολή δοντιών, έγκλειστα δόντια, αραιοδοντία, συγγενείς ελλείψιες κτλ, “σκελετικά προβλήματα” τα οποία μπορεί να οφείλονται στη λανθασμένη σχέση των γνάθων σε σχέση με το πρόσωπο όπως προγναθισμός ή οπισθογναθισμό μιας γνάθου και τέλος σε συνδυασμό των παραπάνω, “σκελετικά και οδοντικά προβλήματα”.
Στις περιπτώσεις αντικατάστασης πολλαπλών ελλείποντων δοντιών, ο αριθμός των αναγκαίων εμφυτευμάτων για να στηριχθεί η προσθετική αποκατάσταση είναι μικρότερος από αριθμό των δοντιών που απουσιάζουν. Η τοποθέτησή τους γίνεται σε στρατηγικά σημεία ώστε να εξυπηρετείται η στήριξη της αποκατάστασης με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Τα εμφυτεύματα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς που έχουν ήδη υπάρχουσες κινητές οδοντοστοιχίες, με σκοπό την αύξηση της συγκράτησης και σταθερότητας τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις τη μείωση του όγκου των προσθετικών υλικών που συχνά είναι δύσκολα ανεκτά.